Í viðjum ævintýranna

Þegar dagurinn heimleiðis drattast á kvöldin

dágóða stundu er rökkrið við völdin

Við heiðina hinkrar nóttin um stund

hljóðnar í huga og hæg verður lund

 

Það er einmitt þarna sem töfrarnir felast

þarna sem sögur og ævintýr gerast

Ég veit vel að þess er ei lengi að bíða

að snúðurinn skríði undir sængina mína

 

Á svæflinum spenntur snúðurinn iðar

og ferð okkar samstundis áleiðs miðar

Fúsar við ferðumst um sögunnar lönd

ferð yfir hafið, að fjarlægri strönd

 

Þar gerst undur og kraftverk mestu

enginn er minnstur og engin er bestur

Heimur og hallir sem eigum við tvær

horfinn á morgun er veröld frá í gær

 

Við þorum, við getum, við orkum, við gerum

Allt sem við þráum og viljum, við erum

draumarnir lifna og meðvitund dofnar

á svæflinum hetjan brosandi sofnar

Hér neðar er mynd tekin úr húsbilnum og daginn þann uppástóð grallaraspóinn að hún væri einka þjónninn minn. Um kvöldið heyrðist sagt undan sæng “amma ef þú nennir að rétta mér vatnið ertu best” svo varð smá þögn og hún hélt áfram “Nei, það gengur ekki, þú ert það nú þegar”

E1D18998-9A2B-43F9-95E4-F27815BE25AF