Leynt og ljóst

Létta lundu minningarnar góðu gegnum árin

Lifna við og dafna og á meðan grána hárin

Tíminn breiðir tómarúm og trega yfir sárin

töluvert þá tekur á að brosa gegnum tárin

 

Hjarta og hugur í þöglu tafli takast á um völdin

hugarafl af fyrirhyggju reisir varnarskjöldinn

Rökhugsun og skynsemi reikna út lokagjöldin

ráðalaus í baráttu sem fer fram bak við tjöldin

 

Sorgin sára skar á líf og gróf þá gömlu drauma

skildi eftir tóma skel og manneskjuna auma

Tærar bældar tilfinningar vella upp og krauma

taumlaus örvænting að lokum veikir haldið nauma

Þau þvældust fyrir mér mánuðum saman textabrot og bútar sem allt í einu smullu saman í febrúar 2019. Þetta var hluti að fyrstu atlögu að ljóði um Eyju frænku en gekk ekki upp sem slíkt því línurnar hluppu alltaf frá mér í aðrar áttir. Svona fór svo að lokum